‘சர்தார் 2’விலிருந்து தப்பிக்க ஒரு ஆன்டிபயாட்டிக் பார்சல்! : விமர்சனம்!

 ஒரு நாட்டையே ஆட்டம் காண வைக்கும் அளவுக்கு ஆபத்தானது ‘ஆபரேஷன் டோகு’. இந்தியா எவ்வளவோ முயன்று அதன் தாக்கத்தை கட்டுப்படுத்த நினைக்கிறது. ஆனால், விடுவாரா ‘பிளாக் டேக்கர்’ எஸ்.ஜே. சூர்யா? முடக்கப்பட்ட ஆபரேஷன் டோகுவை மீண்டும் உயிர்ப்பித்து, நாட்டுக்கே பெரும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்துகிறார்.

இதற்கிடையில் சர்தார், விஜய் பிரகாஷ் என இரண்டு முகங்களில் கார்த்தி களமிறங்குகிறார். RAW ஏஜென்ட்டுகள் துணைக்கு நிற்கிறார்கள். ஆபரேஷன் டோகுவின் உண்மையான நோக்கம் என்ன? அதை சர்தார் கூட்டணி எப்படி தடுக்கப் போகிறது? இதுதான் படத்தின் மைய ஓட்டம்.

கேட்கும்போதே கதை பரபரப்பாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால் திரையில் அந்தப் பரபரப்பு எங்கே?

முதல் பாகத்தில் கதை, ஆக்‌ஷன், சமூகக் கருத்து, மாஸ் தருணங்கள் என எல்லாமே சரியான அளவில் கலந்திருந்தன. அதனால்தான் ‘சர்தார்’ ரசிகர்களின் மனதில் இடம் பிடித்தது. இரண்டாம் பாகத்தில் இயக்குநர் பி.எஸ்.மித்ரன் பிரம்மாண்டத்தை அதிகப்படுத்தியிருக்கிறார். பட்ஜெட்டும் பெரிதாகியிருக்கிறது. ஆனால்… கதையின் வேகம் மட்டும் சின்னதாகிவிட்டது!

கார்த்தியைப் பொறுத்தவரை குறை சொல்ல ஒன்றுமில்லை. தந்தை, மகன் என இரு வேடங்களிலும் தன்னால் முடிந்ததைச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார். குறிப்பாக உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளில் கார்த்தியின் நடிப்பு படத்திற்கு பலம் சேர்க்கிறது. ஆஷிகா, மாளவிகா, எஸ்.ஜே.சூர்யா ஆகியோரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையைச் சரியாகச் செய்திருக்கிறார்கள்.

படத்தின் மிக முக்கியமான பலம் அதன் சமூகக் கருத்து. ஆன்டிபயாடிக் மருந்துகளை அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால் ஏற்படும் ஆபத்தைப் பற்றி படம் பேசுகிறது. இன்றைய சூழலில் மிகவும் அவசியமான விஷயம் இது. சில வசனங்கள் சிந்திக்க வைக்கின்றன. ‘மருந்து குணப்படுத்துவதற்குத்தான்… ஆனால் அளவுக்கு மீறினால்?’ என்ற கேள்வியை படம் எழுப்புகிறது.

ஆனால் அந்த நல்ல கருத்தைச் சுற்றி பின்னப்பட்டிருக்கும் திரைக்கதைதான் தடுமாறுகிறது.

சுவாரஸ்யமான யோசனைகள் இருக்கின்றன. பிரம்மாண்டமான காட்சிகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் இரண்டையும் இணைக்கும் திரைக்கதைப் பாலம் பல இடங்களில் உடைந்து கிடக்கிறது. ஒரு காட்சியில் இருக்கும் தீவிரம் அடுத்த காட்சியில் காணாமல் போய்விடுகிறது.

குறிப்பாக இரண்டாம் பாதி பொறுமையைச் சோதிக்கிறது. நீளம் கூடிக்கொண்டே போகிறது; விறுவிறுப்பு குறைந்துகொண்டே போகிறது. சில காட்சிகள் ‘இது உண்மையிலேயே நடந்துவிடுமா?’ என்று கேட்க வைக்கின்றன.

அதிலும் எஸ்.ஜே.சூர்யா, யோகிபாபு, நிழல்கள் ரவி இடம்பெறும் நகைச்சுவைக் காட்சி… சிரிக்க வைப்பதற்குப் பதிலாக கேள்வி கேட்க வைக்கிறது. இத்தனை குறைவான அறிவோடு இருப்பவர்கள் எப்படி RAW அதிகாரிகளாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்கள் என்பதே அந்தக் காட்சிக்குப் பிறகு பார்வையாளரின் சந்தேகமாகிவிடுகிறது!

ஒரு ஸ்பை த்ரில்லரில் நம்பகத்தன்மை கொஞ்சம் தடுமாறினாலே, அதன் பதற்றம் பாதிக்கப்படும். ‘சர்தார் 2’-வுக்கு நேர்ந்திருப்பதும் அதுதான். சில மிகைப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகள் படத்தின் தீவிரத்தையே நீர்த்துப் போகச் செய்கின்றன.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக படம் குறை சொல்ல முடியாத அளவுக்கு இருக்கிறது. ஜார்ஜ் வில்லியம்ஸின் ஒளிப்பதிவு கச்சிதம். சில காட்சிகள் பிரம்மாண்டமாகவும் அழகாகவும் படமாக்கப்பட்டுள்ளன. தயாரிப்பு தரமும் உயர்ந்திருக்கிறது. சாம் சி.எஸ். இசை ஓகே ரகம். ஆனால் பின்னணி இசை இன்னும் கொஞ்சம் ‘தூக்கி’ இருந்தால் ஆக்‌ஷன் காட்சிகளுக்கு கூடுதல் உயிர் கிடைத்திருக்கும். படத்தொகுப்பில் கத்தரி இன்னும் கொஞ்சம் தாராளமாக வேலை செய்திருக்கலாம்!

மொத்தத்தில், நல்ல சமூகக் கருத்து கொண்ட படம். கார்த்தியின் நடிப்பு நன்றாக இருக்கிறது. பிரம்மாண்டத்துக்கும் குறைவில்லை. ஆனால் ஒரு ஸ்பை த்ரில்லருக்குத் தேவையான அந்த ‘அடுத்து என்ன?’ என்ற ஆவலை தொடர்ந்து ஏற்படுத்தத் தவறுகிறது.

முதல் ‘சர்தார்’ போட்ட விதை நல்ல விளைச்சலைக் கொடுத்தது. இரண்டாம் ‘சர்தார்’ அதே நிலத்தில் இன்னொரு பயிரை விதைத்திருக்கிறார். மண் நல்லதுதான்… விதையும் மோசமில்லை. ஆனால் தண்ணீர் ஊற்றிய விதத்தில்தான் கொஞ்சம் கோளாறு!

கார்த்தி காப்பாற்ற முயன்றாலும், நீளமான திரைக்கதையும் நம்பகத்தன்மை குறைந்த சில காட்சிகளும் ‘சர்தார் 2’-ஐ சராசரி அனுபவமாகவே மாற்றுகின்றன.

கருத்து வலிமை… கதை சொல்லல் பலவீனம்!