கோந்தல் – திரை விமர்சனம்!

கோலாகலமாக நடக்கும் திருமணம் என்றாலே கொண்டாட்டம், குதூகலம், உறவுகளின் சங்கமம் எனப் பல விஷயங்கள் நினைவுக்கு வரும். ஆனால், அந்தத் திருமணத்துக்காக நடத்தப்படும் ஒரு பாரம்பரியச் சடங்குக்குள் இத்தனை ரகசியங்களும், சதிகளும், அதிர்ச்சிகளும் ஒளிந்திருக்க முடியுமா?

முடியும் என்கிறது ‘கோந்தல்’.

மராத்திய மொழியில் ‘கோந்தல்’ என்றால் குழப்பம், கொந்தளிப்பு. அதேசமயம், மகாராஷ்டிரத்தின் பாரம்பரிய நாட்டுப்புற இசை, நடனம், சடங்கு ஆகியவற்றின் பெயரும் அதுவே. திருமணம் உள்ளிட்ட மங்கல நிகழ்ச்சிகளில் குலதெய்வங்களைப் போற்றும் வகையில் நடத்தப்படும் இந்தச் சடங்கையே தனது கதையின் மையமாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் சந்தோஷ் தாவ்கர்.

2025-ல் வெளியான இந்த மராத்தியத் திரைப்படம், ஆஸ்கர் 2027-க்கான இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வப் பரிந்துரையாகத் தேர்வாகியிருப்பது கூடுதல் கவனத்தைப் பெற்றிருக்கிறது.

இரவு நேரம்… முதிய கோந்தல் கலைஞர் பீவாபா (கிஷோர் கதம்), தனது பேரன் விஷ்ணு (துருவ் தோக்கே) மற்றும் கிராம மக்களுடன் திருமணச் சடங்குக்காகப் புறப்படுகிறார்.

படத்தின் முதல் 25 நிமிடங்களும் ஒரே தொடர்ச்சியான காட்சியாக நகர்வது ஆச்சரியம். அந்தப் பயணத்தில் பேரன் கேட்கும் கேள்விகளின் வழியாக கோந்தல் சடங்கின் பாரம்பரியம், குடும்பத்தின் புனித விளக்கு, காணாமல் போன அவனது தாய் எனப் பல மர்மங்கள் மெல்லத் தலைகாட்டுகின்றன.

திருமண வீட்டில் மணப்பெண் சுமன் (இஷிதா தேஷ்முக்). அவளது வாழ்க்கையிலும் சில ரகசியங்கள்!

ஊர்த் தலைவரின் மகன் சர்ஜேராவுக்கு (நிஷாத் போயர்) சுமன் மீது ஆசை. ஆனால், வரதட்சணைப் பிரச்சினையால் சுமனின் திருமணம் அவனது உறவினரான ஆனந்த்ராவ் என்கிற ஆண்டியாவுடன் (யோகேஷ் சோஹோனி) நடைபெறுகிறது.

திருமணத்துக்காக கோந்தல் சடங்கு தொடங்குகிறது. சடங்கு வளர வளர, உறவுகளுக்குள் புதைந்திருக்கும் சதிகளும், அதிகாரத் திமிரும், மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும் ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படுகின்றன.

புதுமணத் தம்பதிகளின் வாழ்க்கை சிறக்க வேண்டும் என்பதற்காக நடத்தப்படும் சடங்கே, ஒரு பயங்கரமான உண்மைக்கு சாட்சியாக மாறினால்? அந்த இரவு யாருடைய வாழ்க்கையைப் புரட்டிப்போடப் போகிறது? இதுதான் மீதிக்கதை.

ஒரு இரவு… ஒரு திருமண வீடு… ஒரு பாரம்பரியச் சடங்கு… இவற்றை வைத்துக்கொண்டு இருண்மையான திரில்லரைப் படைத்திருக்கிறார் இயக்குநர் சந்தோஷ் தாவ்கர்.

25 நிமிட ஒற்றை ஷாட் என்பது சாதாரண விஷயமல்ல. காட்சிகளின் தொடர்ச்சியும், கதாபாத்திரங்களின் இயல்பான நகர்வும் பார்வையாளர்களை அந்த இரவுக்குள் அழைத்துச் செல்கின்றன. தொடக்கத்திலேயே ஏதோ விபரீதம் காத்திருக்கிறது என்ற பதற்றத்தை விதைத்துவிடுகிறது.

முதல் பாதி கொஞ்சம் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், இரண்டாம் பாதியில் கதையின் முடிச்சுகள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்கின்றன. நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள் என்ற எளிய பிரிவுகளுக்குள் அடங்காத மனிதர்களின் இன்னொரு முகத்தையும் காட்டுகிறது திரைக்கதை.

சாதி, வர்க்க வேறுபாடு, ஆணாதிக்கம், அதிகாரப் பலம், பெண்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறை, குழந்தைகள் மீதான சுரண்டல் எனச் சமூகத்தின் இருண்ட பக்கங்களைப் பட்டவர்த்தனமாகப் பேசுகிறது படம்.

குலதெய்வ வழிபாடு, வேண்டுதல், நேர்த்திக்கடன் எனப் பாரம்பரியத்தின் பெயரில் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடரும் கோந்தல் சடங்கைப் படத்தின் மையத்தில் வைத்திருப்பது தனிச்சிறப்பு. துளஜா பவானி, ரேணுகா மாதா, கண்டோபா உள்ளிட்ட தெய்வங்களின் வழிபாட்டுப் பின்னணி, கதைக்கு மராத்திய மண்ணின் கலாசார வாசனையைச் சேர்க்கிறது.

இந்த இருண்ட கதைக்கு இளையராஜாவின் இசை கூடுதல் பலம். உணர்ச்சிகளைக் கிளறுவதோடு, மர்மம் நிறைந்த சூழலையும் இசை வழியாகவே உணரச் செய்கிறார். குறிப்பாக, நேரடி இசைப் பங்களிப்பு படத்தின் தனித்துவத்தை அதிகரிக்கிறது.

ஒளிப்பதிவாளர் அமலேந்து சௌத்ரி இரவு நேரக் காட்சிகளை அழகாகக் கையாண்டிருக்கிறார். இருளே ஒரு கதாபாத்திரமாக மாறி, பார்வையாளர்களுக்குள் ஒருவிதப் பதற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. ஆஷிஷ் மாத்ரேவின் படத்தொகுப்பும், ஜெயேஷ் தாகனின் ஒலி வடிவமைப்பும் அந்த அனுபவத்துக்கு வலுசேர்க்கின்றன.

ஆனால், எல்லா இடங்களிலும் திரைக்கதை ஒரே சீராகப் பயணிக்கவில்லை. சில காட்சிகள் வசதிக்காக அமைக்கப்பட்டவை போலத் தோன்றுகின்றன. சில இடங்களில் ஒரே உணர்வும் சம்பவமும் மீண்டும் மீண்டும் வருவது வேகத்தைக் குறைக்கிறது. இந்தக் குறைகளை இன்னும் கொஞ்சம் கவனித்திருந்தால் படம் இன்னும் வலுவாகியிருக்கும்.

கிளைமாக்ஸ் எதிர்பாராத திருப்பத்தைக் கொடுக்கிறது. அதே நேரத்தில், சில கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல் பார்வையாளர்களின் மனதிலேயே விட்டுச் செல்கிறது. அதுவே படத்தின் பலமா, பலவீனமா என்பதை அவரவர் பார்வைக்கே விட்டுவிடலாம்.

நடிப்பில் யார் யார்?

சுமன் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் இஷிதா தேஷ்முக் படத்தின் முக்கியமான பலம். ஆணாதிக்கச் சமூகத்தின் பிடிக்குள் சிக்கியிருந்தாலும், தனது விருப்பத்துக்காகவும் காதலுக்காகவும் போராடும் பெண்ணின் மனநிலையைச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

பீவாபாவாக வரும் கிஷோர் கதம் அனுபவ நடிப்பால் கவர்கிறார். ஆனந்த்ராவாக வரும் யோகேஷ் சோஹோனி, கதாபாத்திரத்தின் அப்பாவித்தனத்தையும் அதன் பின்னால் வெளிப்படும் இன்னொரு முகத்தையும் சிறப்பாகக் கையாண்டிருக்கிறார்.

சர்ஜேராவாக வரும் நிஷாத் போயர், அதிகாரத் திமிரும் ஆணவமும் கொண்ட இளைஞனாகப் பொருந்துகிறார். ஊர்த் தலைவரான பாட்டீல் வேடத்தில் சுரேஷ் விஸ்வகர்மா கவனம் ஈர்க்கிறார். சாஹேப்ராவாக வரும் அனுஜ் பிரபுவும் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்.

உள்ளூர் கிராம மக்களில் பலர் முதன்முறையாகக் கேமரா முன்பு நடித்திருந்தாலும், அவர்களது நடிப்பில் செயற்கைத்தனம் இல்லை. அதுவே படத்துக்கு நிஜமான கிராமியத் தன்மையைத் தருகிறது.

கோந்தல் என்பது வெறும் சடங்கின் பெயரல்ல; மனிதர்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் ஆசைகள், அதிகார வெறி, அநீதிகள், ரகசியங்கள் என எல்லாம் ஒன்றாகக் கலக்கும் குழப்பத்தின் பெயரும் கூட!

திரைக்கதையில் சில தடுமாற்றங்கள் இருந்தாலும், வித்தியாசமான கதைப் பின்னணி, கலாசாரப் பதிவுகள், இளையராஜாவின் இசை, இறுதியில் தரும் அதிர்ச்சி எனப் பார்க்க வேண்டிய அம்சங்கள் இருக்கின்றன.

ஏன் பார்க்கலாம்?
வழக்கமான காதல், குடும்பக் கதைகளைத் தாண்டி, கிராமியப் பின்னணியில் மர்மமும் சமூகச் சிந்தனையும் கலந்த திரைப்படங்களை விரும்புபவர்கள் ஒருமுறை பார்க்கலாம்.