திரை விமர்சனம்

தனிமை என்பது சிலருக்கு அமைதி. சிலருக்கு தண்டனை. இன்னும் சிலருக்கு அது ஒரு பழக்கமாகவே மாறிவிடும். அப்படியொரு தனிமைக்குள் சிக்கித் தவிக்கும் மனிதனின் வாழ்க்கைக்குள், எதிர்பாராத ஒரு

சூதாட்டம், கடன், கிரிக்கெட் பந்தயம், கோமா, கண்விழித்ததும் எதிர்கொள்ளும் விநோத அனுபவம்… இத்தனை சுவாரஸ்யமான விஷயங்களை ஒரு கதைக்குள் வைத்துவிட்டு, அதை மூன்று மணி நேரத்துக்கு நெருக்கமாக

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு… ராட்சச உருவத்தில் ஒரு குழந்தை பிறக்கிறது. அதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடையும் பிரசவம் பார்த்த மூதாட்டி, அந்தக் குழந்தையை அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்தச் சொல்கிறார். வேறு

பணம் இருக்கும் இடத்தைத் தேடி நான்கு திருடர்கள் போவது, அங்கே ஒரு காவலாளியிடம் சிக்குவது, அதன்பிறகு அவர்களுக்குள் நடக்கும் ரகசிய ஒப்பந்தம், அந்த பங்களாவுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் அதிர்ச்சியான

பெரிய விஷயங்கள் பலவும் எளிமையானவையே. ஆனால், அந்த எளிமையின் அழகை உணர்வதுதான் சிரமம். அப்படிப்பட்ட சின்னச் சின்ன தருணங்களையும், மனிதர்களின் இயல்பான உணர்வுகளையும் ஒன்றாகப் பின்னி, நகைச்சுவை

தமிழ் சினிமாவில் ‘காதல் தோல்வி + சோகமான ஹீரோ + அவரைத் தேடி வரும் தேவதை’ என்ற காம்பினேஷனை எத்தனை முறை பார்த்திருப்போம்! அந்த வரிசையில் இன்னொரு

காதலித்துத்தான் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை ஒருபக்கம்… திருமணமே வேண்டாம், வாழ்க்கையில் சாதிக்க வேண்டும் என்ற லட்சியம் மறுபக்கம். இந்த இரண்டு பிடிவாதங்களும் ஒரே இடத்தில்

யாஷ் என்ற பெயரைப் போட்டாலே திரையரங்கில் விசில் பறக்கும் என்பது உண்மை. ‘கே.ஜி.எஃப்’ மூலம் அந்த விசில் சத்தத்தை உச்சத்துக்குக் கொண்டு சென்றவர், இப்போது ‘டாக்ஸிக்’ மூலம்

‘மாஸ் மகாராஜா’வின் மாஸ் முகமூடியைக் கழற்றிவிட்டு, ‘அப்பா’ முகத்தைக் காட்டியிருக்கிறார் ரவி தேஜா! ரவி தேஜா என்றாலே அதிரடி, பஞ்ச் வசனம், பறக்கும் ஆக்‌ஷன் என ஒரு

காதலில் ‘நான்’ என்பதைக் கடந்து ‘நாம்’ என்று வருவது சுலபம். ஆனால் திருமணத்தில் அந்த ‘நாம்’ என்பதை யார் எப்படி நடத்துகிறார்கள் என்பதுதான் கதை! அந்தக் கேள்வியைப்