கல்யாண வீட்டுக்குள் இத்தனை கதையா?! ‘மொத ராத்திரி’ திரை விமர்சனம்!

காதல் தோல்வியில் ஊரை விட்டு துபாய் பறக்கும் ரிஷிகாந்த், ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சொந்த ஊருக்குத் திரும்புகிறார். ‘வந்த இடத்துல கொஞ்ச நாள் நிம்மதியா இருக்கலாம்’ என்று நினைத்தவருக்கு, வீட்டில் வேறொரு திட்டம்! அவருக்கே தெரியாமல் திருமண ஏற்பாடுகள் நடக்க, குடும்பத்தாரின் வற்புறுத்தலுக்கு வேறு வழியில்லாமல் மணமேடையில் ஏறுகிறார்.

அனிஷ்மா அனில்குமாருடன் திருமணம் முடிந்ததும், ‘இனி எல்லாம் சுபமே’ என்று நினைத்தால்… அதுதான் கதையின் அடுத்த ட்விஸ்ட்!

முதல் இரவில் மனைவியிடம் மனம் விட்டுப் பேச ரிஷிகாந்த் முயற்சி செய்ய, அனிஷ்மாவோ அங்கிருந்து நழுவி தன் காதலனுடன் ஓடத் திட்டமிடுகிறார். விஷயம் தெரிந்த பிறகு ரிஷிகாந்த் எடுக்கும் முடிவு என்ன? இந்தத் திருமணம் நிலைத்ததா? அல்லது அனிஷ்மாவின் காதல் கரை சேர்ந்ததா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களை ஒரு திருமண வீட்டின் கலகலப்புக்குள் வைத்து சொல்கிறது ‘மொத ராத்திரி’.

 

இங்கே திருமணம் என்பது ஒரு நிகழ்வு மட்டுமல்ல… ஒவ்வொருவருடைய எதிர்பார்ப்பையும், ஆசையையும், ஏமாற்றத்தையும் வெளியே இழுத்துப் போடும் ஒரு மேடை!

ஒரு திருமண வீட்டில் என்னென்ன நடக்கும்?

சொந்தக்காரர்கள் வருவார்கள். சாப்பாடு பற்றி பேசுவார்கள். மணமக்களைப் பற்றி பேசுவார்கள். பழைய கதைகளை கிளறுவார்கள். புதுக் கதைகளை உருவாக்குவார்கள். யாரோ ஒருவருக்கு கோபம் வரும். இன்னொருவருக்கு வருத்தம் வரும். எல்லாவற்றுக்கும் நடுவில் ‘என்ன நடந்தாலும் கல்யாணம் நல்லபடியா முடியணும்’ என்று ஒருவர் ஓடிக்கொண்டிருப்பார்.

இந்த அத்தனை மனிதர்களையும், அவர்களின் இயல்பான நடவடிக்கைகளையும் ஒன்று சேர்த்து ஒரு முழுநீளக் கதையாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர் ராஜா கருப்புசாமி.

பெரிய ஹீரோயிசம் இல்லை. தேவையில்லாத வில்லத்தனம் இல்லை. ‘இதோ இப்போ ஒரு ட்விஸ்ட்’ என்று ஒவ்வொரு பத்து நிமிடத்துக்கும் அதிர வைக்கும் முயற்சியும் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, ஒரு திருமண வீட்டுக்குள் நாமும் போய் நின்றுவிட்டது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறார்.

சில இடங்களில் சிரிக்க வைக்கிறார். சில இடங்களில் உறவுகளைப் பார்த்து நம்முடைய குடும்பத்தை நினைக்க வைக்கிறார். சில இடங்களில் மனிதர்களின் மனதைப் பார்த்து யோசிக்க வைக்கிறார்.

நாயகனாக நடித்திருக்கும் ரிஷிகாந்த், கதாபாத்திரத்தின் குழப்பத்தையும், சங்கடத்தையும், மனநிலையையும் அளவாகக் கடத்துகிறார். ‘ஹீரோ என்றால் இப்படி இருக்க வேண்டும்’ என்ற சினிமா விதிகளைத் தூக்கிப் போட்டு, கதைக்குள் இருக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதராகவே பயணிக்கிறார்.

மருது கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருப்பவர் குறிப்பாக கவனம் ஈர்க்கிறார். அதிகம் பேசாமல், முகபாவனைகளாலும் அமைதியாலும் பல விஷயங்களைச் சொல்லிவிடுகிறார். சில காட்சிகளில் அவர் பேசாமல் இருப்பதே ஒரு வசனம் போல வேலை செய்கிறது.

‘சிறை’ படத்துக்குப் பிறகு அனிஷ்மா அனில்குமாருக்கு இன்னொரு அழுத்தமான கதாபாத்திரம்.

முதல் பாதியில் அதிகம் பேசும் வாய்ப்பு இல்லாதவர், இரண்டாம் பாதியில் இன்னும் சவாலான பாத்திரத்தைக் கையாள்கிறார். குறிப்பாக பேசாமல் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த வேண்டிய காட்சிகளில், கண்களும் முகபாவனைகளுமே வசனமாக மாறுகின்றன.

இறுதிக்காட்சியில் மனதுக்குள் தேங்கியிருப்பதை வெளிப்படுத்தும் அந்தக் காட்சி, கதாபாத்திரத்துக்கான நியாயத்தையும் நடிகைக்கான பாராட்டையும் ஒரே நேரத்தில் பெற்றுத் தருகிறது.

சேத்தன், பக்ஸ், சங்கீதா பாலன், பானுப்பிரியா, வர்ஷினி கார்மேகம், அப்துல் லீ, ஏ.வெங்கடேஷ் உள்ளிட்ட அனைவரும் ‘நாங்கள் நடிக்கிறோம்’ என்று தெரியாமல் நடித்திருக்கிறார்கள்.

அதுதான் இந்தப் படத்தின் பெரிய பலம்.

திருமண வீட்டில் நாம் பார்த்திருக்கக்கூடிய மனிதர்களாகவே அவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் பேச்சு, உடல்மொழி, சின்னச் சின்ன எதிர்வினைகள் எல்லாமே கதையின் இயல்புத்தன்மையை அதிகரிக்கின்றன.

ஒளிப்பதிவாளர் சுரேந்தரன் பரஞ்சோதி, கதாபாத்திரங்களைப் போலவே காட்சிகளையும் இயல்பாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

ஒரு திருமண வீட்டின் பகல் பரபரப்பு, உறவினர்களின் கூட்டம், இரவு நேரத்தின் அமைதி என எல்லாவற்றையும் அழகாகக் கடத்துகிறார். குறிப்பாக இரவு நேரக் காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவின் இயல்புத்தன்மை கவனம் ஈர்க்கிறது.

படத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ‘கேமரா இங்கே இருக்கிறது’ என்ற உணர்வு வராமல், ‘நாமும் அந்த வீட்டில்தான் இருக்கிறோம்’ என்ற உணர்வு வருவது ஒளிப்பதிவின் வெற்றி.

பரத் சங்கரின் இசையில் பாடல்கள் கதையின் சூழலையும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கின்றன. பாடல்கள் தனியாக வந்து கதையை நிறுத்தாமல், கதைக்குள் பயணிப்பது சிறப்பு.

பின்னணி இசையில் சில இடங்களில் பாடல்களின் இசைச் சாயல் திரும்பத் திரும்பக் காதில் விழுந்தாலும், காட்சிகளுக்குத் தேவையான உணர்வை சரியாகக் கொடுக்கிறது.

ஒரே நாளில் நடக்கும் கதையை சுவாரஸ்யமாகத் தொகுப்பது சுலபமல்ல.

அதிலும் இத்தனை கதாபாத்திரங்கள்!

ஆனால் படத்தொகுப்பாளர் அசோக் அர்ஜுனன், காட்சிகளை நேர்த்தியாகக் கோர்த்து, கதையின் இயல்பான ஓட்டத்தைப் பாதிக்காமல் படத்தை நகர்த்தியிருக்கிறார். பல கதாபாத்திரங்கள் இருந்தாலும், யார் வந்தார்கள், ஏன் வந்தார்கள் என்ற குழப்பம் ஏற்படாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

திருமணத்தில் தொடங்கும் கதை, முதல் இரவோடு முடிந்துவிடுகிறது.

ஆனால் அந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் இயக்குநர் பேசுவது திருமணத்தைப் பற்றி மட்டுமல்ல. காதல், குடும்பம், உறவுகள், எதிர்பார்ப்பு, ஏமாற்றம், மனசாட்சி என மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் பல விஷயங்களைப் பற்றி பேசுகிறார்.

அதுவும் பெரிய பிரசங்கம் செய்யாமல், நகைச்சுவையோடு சொல்லியிருப்பதுதான் படத்தின் அழகு.

‘காதல் என்றால் வெற்றி பெற வேண்டும்… திருமணம் என்றால் வெற்றி பெற வேண்டும்’ என்று எந்த ஒரு தரப்புக்கும் வக்காலத்து வாங்காமல், அந்தந்த மனிதர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறார் இயக்குநர்.

ஒரு கல்யாண வீட்டுக்குள் இவ்வளவு மனித மனங்களைப் படிக்க முடியுமா என்று யோசிக்க வைத்துவிட்டு, அடுத்த நொடியே ஒரு சின்ன நகைச்சுவையால் நம்மைச் சிரிக்க வைப்பது படத்தின் சுவாரஸ்யம்.

வழக்கமான கமர்ஷியல் படங்களின் பிரமாண்டத்தைத் தேடாமல், ஒரு திருமண வீட்டின் இயல்பான பரபரப்பையே திரைக்கதையின் பலமாக மாற்றியிருப்பதே ‘மொத ராத்திரி’யின் சிறப்பு.

‘மொத ராத்திரி’ – சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கும் ஒரு கல்யாண வீட்டு கதை!