‘போட்டோகிராபர்’ திரை விமர்சனம்!

ஒரு கேமராவைத் தூக்கிக்கொண்டு காட்டுக்குள் போனால், அழகான இயற்கைக் காட்சிகள் கிடைக்கும் என்று நினைத்தால்… ‘போட்டோகிராபர்’ இன்னொரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

புகைப்படக் கலைஞரான அஷ்ரப், இதுவரை யார் கண்ணிலும் சிக்காத ஓர் அரிய மரத்தைப் புகைப்படம் எடுக்க மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் வனப்பகுதிக்குள் செல்கிறார். ஆனால், இயற்கையின் அழகைப் படம்பிடிக்கச் சென்றவருக்கு, இயற்கையே ஒரு கட்டத்தில் வில்லனாக மாறுகிறது. வழிதவறி ஆபத்தான வனப்பகுதிக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும் அவர், வெளியேற வழியின்றி உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு போராடுகிறார்.

அவர் தேடிய மரம் கிடைத்ததா? காட்டிலிருந்து தப்பித்தாரா? அல்லது காட்டுக்குள் அவர் எதிர்கொள்ளும் மர்மங்களுக்குப் பின்னால் வேறு ஏதாவது இருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களை நோக்கியே படம் பயணிக்கிறது.

கேமராவைத் தூக்கிய கதாநாயகன்!

கதை, திரைக்கதை, இயக்கம், நடிப்பு என முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றிருக்கிறார் அஷ்ரப். ‘வீரா’ என்ற கதாபாத்திரத்தின் மீது மொத்தப் படத்தையும் சுமத்தியிருக்கும் அவருக்கு இது மிகப்பெரிய சவால்.

ஆரம்பக் காட்சிகளில் கதாபாத்திரமும் நடிப்பும் கொஞ்சம் ‘ஓவர் டோஸ்’ ஆகத் தோன்றினாலும், இரண்டாம் பாதியில் கதை அழுத்தம் பெறும்போது அவரது நடிப்பும் இயல்பாகிறது. பயம், குழப்பம், தனிமை, உயிர் பிழைக்கும் பதற்றம் எனப் பல உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் இடங்களில் ‘நடிகர் அஷ்ரப்’ கவனம் பெறுகிறார்.

அனனி சுவாமிநாதனுக்கு அதிகமான காட்சிகள் இல்லை. இருந்தாலும் கிடைத்த இடத்தில் நிறைவாக நடித்திருக்கிறார்.

நண்பராக வரும் கருணாகரன், வழக்கமான தன்னுடைய எதார்த்தமான நடிப்பால் படத்துக்கு இலகுவான பலம் சேர்க்கிறார். உறியடி சிவாவும் தன் பங்கைச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார்.

அஷ்ரப்பின் தந்தையாக வரும் ஆடுகளம் நரேன், அனுபவமான நடிப்பால் கதாபாத்திரத்துக்கு அழுத்தம் கொடுக்கிறார். அம்மாவாக வரும் தேவி மகேஷின் அளவான நடிப்பும் கவனம் ஈர்க்கிறது.

காடு இருக்கிறது… ஆனால் பயம்?

ஒளிப்பதிவாளர் ரயீஷ் அஹ்மத், காட்டின் அழகையும் அமைதியையும் ஆபத்தையும் கேமராவில் பதிவு செய்ய முயற்சித்திருக்கிறார். சில காட்சிகள் இயற்கையின் பிரமாண்டத்தை உணர வைக்கின்றன.

ஆனால், ‘இது ஆபத்தான காடு’ என்று படம் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது; கேமரா காட்டுவது அதற்கு அவ்வளவு ஒத்துழைக்கவில்லை!

பெரும்பாலான காட்சிகள் பகல் நேரத்திலேயே நகர்வதும், அடர்ந்த வனப்பகுதியின் உணர்வு முழுமையாகக் கிடைக்காததும் திகில் அனுபவத்தைப் பாதிக்கிறது. கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் மூலம் பயமுறுத்த முயன்ற இடங்களிலும் எதிர்பார்த்த தாக்கம் ஏற்படவில்லை.

இரண்டாம் பாதியின் இசை!

ராஜ்குமார் சந்திரசேகரனின் பின்னணி இசை படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று. குறிப்பாக நாயகன் மட்டுமே தனியாகப் பயணிக்கும் இரண்டாம் பாதியில், பின்னணி இசையும் வித்தியாசமான ஒலிகளும் பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து கூட்டுகின்றன.

சில இடங்களில் காட்சிகளைவிட ஒலியே அதிகமாகக் கதை சொல்லுகிறது.

முதல் பாதி – பொறுமைக்கான தேர்வு!

படத்தின் மிகப்பெரிய பிரச்னை திரைக்கதையின் வேகம்.

தொடக்கம் முதலே படம் மெதுவாக நகர்கிறது. கதைக்குள் பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக, அவர்களை வாசலில் நிற்க வைத்து காத்திருக்கச் செய்கிறது.

நாயகனின் பயணத்தை விரிவுபடுத்துவதற்காக சேர்க்கப்பட்ட சில காட்சிகள், கதைக்கு அவசியமானவை என்பதைவிட ‘நேரம் கொஞ்சம் ஓடட்டுமே!’ என்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகின்றன.

இதனால் முதல் பாதி முடிவதற்குள் பார்வையாளரின் பொறுமை, நாயகன் காட்டுக்குள் சுமந்து செல்லும் பையைவிட அதிக எடையாகிவிடுகிறது!

ஆனால்…

இரண்டாம் பாதி – இங்கேதான் கதை தொடங்குகிறது!

இரண்டாம் பாதியில் திரைக்கதை வேகம் பிடிக்கிறது. நாயகனின் தனிமை, இயற்கை, அம்மா–மகன் சென்டிமென்ட், அதனால் உருவாகும் உளவியல் தாக்கம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணையும் போது படம் சுவாரஸ்யமாகிறது.

சில எதிர்பாராத திருப்பங்களும், நாயகன் எதிர்கொள்ளும் மர்மங்களும் பார்வையாளர்களை மீண்டும் கதைக்குள் இழுத்துச் செல்கின்றன.

குறிப்பாக, ஒரு மனிதன் வெளியில் இருக்கும் ஆபத்துகளைக் காட்டிலும், தனக்குள் இருக்கும் பயத்துடன் போராடுவது எப்படி இருக்கும்? என்ற கோணத்தில் படம் பயணிக்கும்போது இயக்குநரின் முயற்சி புரிகிறது.

‘போட்டோகிராபர்’ ஒரு மனிதனின் காட்டுப் பயணத்தை மட்டும் சொல்ல முயற்சிக்கவில்லை. தனிமை, உயிர் பிழைக்கும் போராட்டம், நினைவுகள், மன அழுத்தம், மர்மம், அமானுஷ்ய உணர்வு என பல அடுக்குகளை அந்தப் பயணத்துக்குள் சேர்க்க முயற்சித்திருக்கிறது.

ஆனால் அந்த முயற்சிக்கு முதல் பாதியின் மெதுவான திரைக்கதை மிகப்பெரிய தடையாகிறது.

காட்டுக்குள் நாயகன் வழிதவறுகிறார்… முதல் பாதியில் திரைக்கதையும் கொஞ்சம் வழிதவறுகிறது. இரண்டாம் பாதியில் இருவரும் மீண்டும் பாதைக்கு வருகிறார்கள்!

அதனால், மர்மம், உளவியல் திகில், தனிமனித உயிர் பிழைப்பு போன்ற கதைக்களங்களை ரசிப்பவர்களுக்கு ‘போட்டோகிராபர்’ ஒரு வித்தியாசமான முயற்சியாக இருக்கலாம். ஆனால், ஆரம்பத்திலிருந்தே வேகமான திகில் அனுபவத்தை எதிர்பார்ப்பவர்கள் கொஞ்சம் பொறுமையுடன் கேமராவைத் தூக்கிக்கொண்டு நாயகனைப் பின்தொடர வேண்டியிருக்கும்!

 காட்டுக்குள் பயணம் சுவாரஸ்யம்… ஆனால் அந்தப் பயணத்துக்கு கிளம்புவதற்கு முன் கொஞ்சம் பொறுமையை பேக் செய்து எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்!